Frá Berlín berast fréttir af umhverfispólitískum aðgerðum með óvænta Íslandstengingu. Um 45 þúsund heimili í borginni eru sögð hafa verið rafmagnslaus frá því á laugardag, 3. janúar, eftir íkveikju á kapli við raforkuverið Lichterfelde. Fréttir herma að rafmagnsleysið vari enn, fjórum dögum síðar. Aðgerðin var í öllu falli nokkuð afdrifarík.
Óvænta Íslandstengingin liggur í gegnum heiti hópsins sem hefur nú lýst verknaðinum á hendur sér: Vulkangruppe, kalla þau sig, eða eldfjallahóp. Í fréttum kemur fram að óformleg samtök undir þeirri yfirskrift hafi verið starfandi í Þýskalandi allt frá árinu 2011, þegar fyrsti slíki hópurinn framdi fyrsta skemmdarverkið á orkuinnviðum. Sá hópur nefndist Eyjafjallajökull.
Óþarft er að verja mörgum orðum í að lýsa áhrifum eldgossins í Eyjafjallajökli á flugsamgöngur í Evrópu árið 2010. Það náttúrulega inngrip virðist hafa veitt aðgerðasinnum á meginlandinu innblástur. Árið 2011 réðst hópurinn Eyjafjallajökull á kapal við lestarstöðina Ostkreuz. Síðan hafa hóparnir Grímsvötn og Hekla látið til skarar skríða. Einhvers staðar sá ég minnst á Ok. Árið 2021 réðst eitt eldfjallanna á rafkapla við Tesla verksmiðjuna í útjaðri Berlínar. Ágrip af þessari jarðsögu má finna í taz.
Þar og víðar má einnig lesa um aðgerðina nú upp úr áramótum, við Lichterfelde. Þýska leyniþjónustan er sögð vera litlu nær um meðlimi eða skipulag eldfjallahópanna. Eftir að yfirlýsing birtist þar sem eldfjallahópur lýsti ábyrgð síðustu aðgerðar á hendur sér barst fjölmiðlum önnur yfirlýsing, að sögn frá hinum upphaflega eldfjallahópi, sem vísaði þeirri ábyrgð á bug. Hvort klofningur hefur orðið milli eldfjallanna eða hvort þar eru ólíkir hópar á ferð sem sækja innblástur hver til annars virðist óljóst á þessu stigi.