Höfum þetta bara svona: í tilteknu forriti, á tilteknu skýi, hef ég tiltekna möppu sem heitir Hús. Það sem ég skrifa í þá möppu, héðan af, birti ég á þessu bloggi, hvort sem það er beinlínis gott eða ekki. Köllum það díl, samning við sjálfan mig. Látum sjálfan mig skipa eftirlitsnefnd með framkvæmd þessa samkomulags. Hvers vegna? Í fyrsta lagi sjálfs mín vegna, þetta er mönun, að vera fær um að minnsta kosti eina hugsun á dag sem tilheyrir frekar almannarýminu en mínu einkalífi. Að móta hana upp að einhverju marki og láta hana frá mér. Og ef það lánast ekki, að sitja þá bara uppi með skömmina, að hafa sett út eitthvað sem stenst ekki kröfuna einu: að vera skárra en þögn. Það er ekki óbærileg skömm eða hneisa, heldur daglegt brauð, eða ætti og þarf að vera það. Því í öðru lagi þá skiptir máli, held ég, fyrir þetta samfélag hérna, að viðhalda samtölum utan samfélagsmiðlanna, svonefndu. Eftirlitsmiðlanna. Utan algóriþmanna. Það skiptir máli að fólk tali saman í persónu og í síma, að greinar birtist í blöðum, sem helst þyrfti að halda áfram að prenta, það er ekkert varanlegt við rafræna miðla … en þetta rými hér held ég að skipti líka máli. Eða geti gert það. Ég meina ekki bloggið mitt eitt og sér heldur það sem á ensku er nefnt „the blogosphere“. (Kölluðum við það einhvern tíma bloggheima? Netverjar, það var einu sinni orð, netverjar voru sagðir vera á einni skoðun eða annarri, áður en allir urðu netverjar, öllum stundum.) Á sama hátt og samtöl ókunnugra á kaffihúsum geta skipt máli og bækur geta skipta máli þá getur þetta rafræna rými skipt máli. Á sama hátt og þó á sitthvorn háttinn, þetta eru ólík textarými, en eiga það sameiginlegt að vera, þegar vel tekst til, frjáls á máta sem gjörhönnuðum og stýrðum samfélagsmiðlum er ekki ætlað að vera.
Ég læt þá frá mér orðin sem ég rita hér inn, ekki vegna þess að þau séu áreiðanlega í hvert sinn þess virði, heldur til að halda opnu. Eins og dagblöð eru líka prentuð dagana sem næstum ekkert er að frétta.
En það er ekki eins og vanti tíðindin þessa dagana. Jafnvel jólahátíðin fékk ekki frið fyrir þeim. Hvað ætli sé langt í næsta tíðindalausa dag? Tíðindalausa viku? Hvað ætli lengsta gúrkutíð heims, segjum frá um 1800, hafi varað lengi? Eða náð víða? Hefur einhvern tíma verið tíðindalaust um alla heimsbyggðina, frá upphafi nútímans, þó ekki væri nema eitt síðdegi? Hefur einhvern tíma verið þess háttar dagur að hvorki stórir né smáir fjölmiðlar, alþjóðlegar fréttaveitur né héraðsfréttablöð, höfðu frá neinu öðru að segja en að ketti hefði verið bjargað úr bráðum háska eftir að álpast upp í tré?
