Þörfin fyrir óþörf orð

05.1.2026 ~ 2 mín

Höfum þetta bara svona: í tilteknu forriti, á tilteknu skýi, hef ég tiltekna möppu sem heitir Hús. Það sem ég skrifa í þá möppu, héðan af, birti ég á þessu bloggi, hvort sem það er bein­línis gott eða ekki. Köllum það díl, samn­ing við sjálfan mig. Látum sjálfan mig skipa eftir­lits­nefnd með fram­kvæmd þessa samkomu­lags. Hvers vegna? Í fyrsta lagi sjálfs mín vegna, þetta er mönun, að vera fær um að minnsta kosti eina hugsun á dag sem tilheyrir frekar almanna­rým­inu en mínu einka­lífi. Að móta hana upp að einhverju marki og láta hana frá mér. Og ef það lánast ekki, að sitja þá bara uppi með skömm­ina, að hafa sett út eitt­hvað sem stenst ekki kröf­una einu: að vera skárra en þögn. Það er ekki óbæri­leg skömm eða hneisa, heldur daglegt brauð, eða ætti og þarf að vera það. Því í öðru lagi þá skiptir máli, held ég, fyrir þetta samfé­lag hérna, að viðhalda samtölum utan samfé­lags­miðl­anna, svonefndu. Eftir­litsmiðl­anna. Utan algór­i­þmanna. Það skiptir máli að fólk tali saman í persónu og í síma, að greinar birt­ist í blöðum, sem helst þyrfti að halda áfram að prenta, það er ekkert varan­legt við rafræna miðla … en þetta rými hér held ég að skipti líka máli. Eða geti gert það. Ég meina ekki bloggið mitt eitt og sér heldur það sem á ensku er nefnt „the blogosph­ere“. (Köll­uðum við það einhvern tíma blogg­heima? Netverjar, það var einu sinni orð, netverjar voru sagðir vera á einni skoðun eða annarri, áður en allir urðu netverjar, öllum stundum.) Á sama hátt og samtöl ókunn­ugra á kaffi­húsum geta skipt máli og bækur geta skipta máli þá getur þetta rafræna rými skipt máli. Á sama hátt og þó á sitt­hvorn hátt­inn, þetta eru ólík texta­rými, en eiga það sameig­in­legt að vera, þegar vel tekst til, frjáls á máta sem gjör­hönn­uðum og stýrðum samfé­lags­miðlum er ekki ætlað að vera.

Ég læt þá frá mér orðin sem ég rita hér inn, ekki vegna þess að þau séu áreið­an­lega í hvert sinn þess virði, heldur til að halda opnu. Eins og dagblöð eru líka prentuð dagana sem næstum ekkert er að frétta.

En það er ekki eins og vanti tíðindin þessa dagana. Jafn­vel jóla­há­tíðin fékk ekki frið fyrir þeim. Hvað ætli sé langt í næsta tíðinda­lausa dag? Tíðinda­lausa viku? Hvað ætli lengsta gúrku­tíð heims, segjum frá um 1800, hafi varað lengi? Eða náð víða? Hefur einhvern tíma verið tíðinda­laust um alla heims­byggð­ina, frá upphafi nútím­ans, þó ekki væri nema eitt síðdegi? Hefur einhvern tíma verið þess háttar dagur að hvorki stórir né smáir fjöl­miðlar, alþjóð­legar frétta­veitur né héraðs­frétta­blöð, höfðu frá neinu öðru að segja en að ketti hefði verið bjargað úr bráðum háska eftir að álpast upp í tré?